که من دلشده این ره نه به خود می پویم

                                                                          "فریدون مشیری"

اعتماد گناهی است

و مردمان چه پرهیز کاران اند

تو چه می جویی؟

ای دست پر گناه...

    پسر بچه ای وارد یک بستنی فروشی شد و پشت میزی نشست.پیشخدمت یک لیوان آب برایش آورد.پسر بچه پرسید:«یک بستنی میوه ای چند است؟» پیشخدمت پاسخ داد:«50 سنت» پسر بچه دستش را در جیبش برد و شروع به شمردن کرد.بعد پرسید:«یک بستنی ساده چند است؟»

    در همین حال، تعدادی از مشتریان در انتظار میز خالی بودند.پیشخدمت با عصبانیت پاسخ داد:«35 سنت».پسر دوباره سکه هایش را شمرد و گفت :« لطفا یک بستنی ساده». پیشخدمت بستنی را آورد و به دنبال کار خود رفت.پسرک نیز پس از خوردن بستنی، پول را به صندوق پرداخت کرد و رفت.
      وقتی پیشخدمت بازگشت، از آنچه دید، حیرت کرد. آنجا در کنار ظرف خالی بستنی، 2 سکه 5 سنتی و 5 سکه 1 سنتی گذاشته شده بود.      -برای انعام پیشخدمت-

گفته بودی چشم بردارم من از چشمان تو
      شمهایم بی تو بارانیست
                                                         حرفش را نزن

دوست داری بشکنی قلب پریشان مرا
       دل شکستن کار آسانیست
                                                         حرفش را نزن

دوست داری که دیگر برنگردم پیش تو
       راهمان با اینکه طولانیست،
                                                         حرفش را نزن

تو می خواهی که روزی عهدمان را بشکنی
        این شکستن،نا مسلمانیست
                                                         حرفش را نزن

حرف رفتن می زنی، وقتی که محتاج توام
رفتنت آغاز ویرانیست،حرفش را نزن