شب های تک ستاره

بازگشت

alone-island — Thu, 29 May 2008 07:00:24 GMT

برگشتم كه دوباره بنويسم، نمي دونم از چي مي خوام بنويسم ولي مي خوام بنويسم، از خودم، از خودت، از خودش!!!

فعلا با يك داستان كوتاه از عباس معروفي دارم، از وبلاگ خودش....

گفت: «بيا دعوا کنيم.»
گفتم: «دعوا کنيم؟ حريف نيستی!»
دستم را گرفت و نشاند کنار مبل تکی کنار پيانو. و همان لحظه ضبط صوت را روشن کرد. چشم‌اندازی در مه بود. سرم را که بلند کردم نوک انگشتش را به لب‌های غنچه شده‌اش برد تا ساکت بمانم.
قطعه که تمام شد، ضبط صوت را قطع کرد: «خب! حالا شماييد.» و بی آنکه حتا لبخند بزند روی نيمکت پيانو نشست.
گفتم: «اصلاً دعوای ما سر چی هست؟»
«از خودتان بپرسيد!»
«من؟» و برافروخته به طرفش راه افتادم. خودش را کنار کشيد تا جا برای من هم باشد. و بعد سر بلند کرد، جوری که باز دلم هری ريخت.
«مرا از دعوا نترسانيد!» و بعد گفت: «اصلاً نمی‌دانم سر چی می‌خواهيم دعوا کنيم.»
گفتم: «از خودت بپرس.»
«آره، آره، آره.»
خنديدم. و او ادامه داد: «من داشتم از نرده‌ی کنار اسکله می‌پريدم. به تو گفتم نگاه کن. و تو نگاه نکردی.»
«واقعاً؟!» به فکر فرو رفتم. زن، و اينهمه احساس؟!

خداحافظ همین حالا

alone-island — Thu, 01 Mar 2007 23:00:18 GMT

در تولد یک سالگی این وبلاگ، تصمیم گرفتم تعطیلش کنم نه به این خاطر که مطلب کم آوردم یا وقت آپدیت کردن ندارم،نه. به این خاطر که فکر می کنم راهی که در پیش گرفتم به یک چهاراه رسیده(همه به دوراهی می رسن من به چهاراه D:) منم پشت چراغ قرمزی موندم که قرار نیست سبز بشه.این چراغ قرمز هم خاموش شدنی نیست تا خودم نخوام. شاید یک روز دوباره شروع به نوشتن کنم، روزی که مطمئن باشم حرفی برای گفتن دارم. به قول مجری های دوست داشتنی تلوزیون!! تا درودی دیگر دو صد بدرود ... خداحافظ

اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنم ساده ست
نه اینکه می شه باور کرد، دوباره آخر جاده ست
خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها
بدونی بی من و با من همینه رسم این دنیا

باز هم جزیره ولی این بار برای خداحافظی.

من همون جزیره بودم
خاکی و صمیمی و گرم
واسه عشقبازی موجا
قامتم یه بستر نرم
یه عزیز دوردونه بودم
پیش چشم خیس موجا
یه نگین سبز خالص
روی انگشتر دریا

تا که یک روز تو رسیدی، توی قلبم پا گذاشتی
غصه های عاشقی رو، تو وجودم جا گذاشتی
زیر رگبار نگاهت
دلم انگار زیرورو شد
برای داشتن عشقت
همه جونم آرزوم شد
تا نفس کشیدی انگار
نفسم برید تو سینه
ابر و باد و دریا گفتند
حس عاشقی همینه
.
.
.
.
.
.
.
دیگه رو خاک وجودم
نه گلی هست نه درختی
لحظه های بی تو بودن
می گذره اما به سختی
دل تنها و غریبم داره این گوشه می میره
اما حتی وقت مردن باز سراغتو می گیره
می رسه روزی که دیگه قعر دریا میشه خونه ام
اما تو دریای عشقت باز یه گوشه ای می مونم

تو یعنی...

alone-island — Sat, 20 Jan 2007 18:49:18 GMT

تو یعنی آبی باران احساس

تو یعنی دانه های پاک الماس

تو یعنی شعر های عاشقانه

تو یعنی جستجوی بی بهانه

تو یعنی آسمانی از ستاره

تو یعنی ابر های پاره پاره

تو یعنی اشک های سرد غربت

تو یعنی پیچکی در اوج حسرت

تو یعنی کو چه باغی از ترانه

برای شاپرک ها آشیانه

تو یعنی لذت پروانه بودن

تو یعنی عشق را قسمت نمودن

تو معنای تمام گریه هایی

تو بر زخم شقایق ها دوایی

تو یعنی انتهای بیقراری

تو تنها لحن گلهای بهاری

بارانی

alone-island — Wed, 03 Jan 2007 19:21:53 GMT

با همه ي بي سر و ساماني ام
باز به دنبال پريشاني ام
طاقت فرسودگي ام هيچ نيست
در پي ويران شدني آني ام
آمده ام آن لحظه ي توفاني ام
دلخوش گرماي كسي نيستم
آماده ام تا تر بسوزاني ام
آمده ام با عطش سالها
تا تو كمي عشق بنوشاني ام
ماهي برگشته ز دريا شدم
تا كه بگيري و بميراني ام
خوبترين حادثه مي دانمت
خوبترين حادثه مي داني ام
حرف بزن ابر مرا باز كن
ديرزماني است كه باراني ام
حرف بزن حرف بزن سالهاست
تشنه ي يك صحبت طولاني ام

-----------------------------------------

آقا جلال اگه فهمیدی به من هم بگو

گذشت

alone-island — Thu, 14 Dec 2006 21:05:35 GMT

یه روزی،یه روزگاری

حرف بین ما نگاه بود

عشق و نقاشی می کردیم

نقش ما خورشید و ماه بود

بعد از اون واژه نوشتیم

جمله مون ستاره چین بود

مثل دریا آبی بودیم

معنی زندگی این بود

دعا

alone-island — Sat, 02 Dec 2006 15:04:48 GMT

امشب کسی و از دست دادم که خیلی برام عزیز بود

لطفا برای آمرزش روحی که الام مطمئنم تو بهشته دعا کنید

بارها گفته ام

alone-island — Sun, 19 Nov 2006 16:01:33 GMT

بارها گفته ام بار دگر می گویم

که من دلشده این ره نه به خود می پویم

زهر شیرین

alone-island — Fri, 17 Nov 2006 18:59:34 GMT

ترا من زهر شيرين خوانم اي عشق
كه نامي خوشتر از اينت ندانم
وگر هر لحظه رنگي تازه گيري
به غير از زهر شيرينت نخوانم
تو زهري، زهر گرم سينه سوزي
تو شيريني كه شور هستي از توست
شراب جام خورشيدي كه جان را
نشاط از تو، غم از تو، مستي از توست
به آساني مرا از من ربودي
درون كوره غم آزمودي
دلت آخر به سرگردانيم سوخت
نگاهم را به زيبايي گشودي
بسي گفتند دل از عشق برگير
كه نيرنگ است و افسون است و جادوست
ولي ما دل به او بستيم و ديديم
كه او زهر است اما نوشداروست
چه غم دارم كه اين زهر تب آلود
تنم را در جدايي مي گدازد
از آن شادم كه هنگام درد
غمي شيرين دلم را مي نوازد
اگر مرگم به نامردي نگيرد
مرا مهر تو در دل جاوداني است
وگر عمرم به ناكامي سرآيد
ترا دارم كه مرگم زندگي است

"فریدون مشیری"

Confidence

alone-island — Sat, 04 Nov 2006 21:01:05 GMT

عشق گناهی است

اعتماد گناهی است

و مردمان چه پرهیز کاران اند

تو چه می جویی؟

ای دست پر گناه...

فقط همین

alone-island — Tue, 31 Oct 2006 18:51:01 GMT

پسر بچه ای وارد یک بستنی فروشی شد و پشت میزی نشست.پیشخدمت یک لیوان آب برایش آورد.پسر بچه پرسید:«یک بستنی میوه ای چند است؟» پیشخدمت پاسخ داد:«50 سنت» پسر بچه دستش را در جیبش برد و شروع به شمردن کرد.بعد پرسید:«یک بستنی ساده چند است؟»

در همین حال، تعدادی از مشتریان در انتظار میز خالی بودند.پیشخدمت با عصبانیت پاسخ داد:«35 سنت».پسر دوباره سکه هایش را شمرد و گفت :« لطفا یک بستنی ساده». پیشخدمت بستنی را آورد و به دنبال کار خود رفت.پسرک نیز پس از خوردن بستنی، پول را به صندوق پرداخت کرد و رفت.
وقتی پیشخدمت بازگشت، از آنچه دید، حیرت کرد. آنجا در کنار ظرف خالی بستنی، 2 سکه 5 سنتی و 5 سکه 1 سنتی گذاشته شده بود. -برای انعام پیشخدمت-